Missen, niet missen en Suikerfeest

2 mei 2022

Gemiddelde leestijd: 4 minuten

Als je voor een langere tijd ‘jouw’ land verlaat, veranderen dingen. Hoe verder je gaat, hoe groter de veranderingen. Soms betekent dit dat je dingen (even) mist. Daartegenover staat dat je blij bent met een bepaalde afwisseling. Deze week een inzicht in deze twee feitjes. (En een klein stukje Suikerfeest 😉)

Wat ik af en toe mis

Regelmatig komen er allerlei herinneringen voorbij op Facebook. Foto’s die ik gemaakt heb, mensen die ik bezocht heb, enzovoorts. En dan denk je daar even extra over na. Tenminste ik wel. (Blijk ik toch een mens te zijn.)

Na 4 maanden weg uit Nederland zijn er absoluut dingen die ik mis. Bijvoorbeeld Arnhem. De plek die ik al 21 jaar mijn thuis noem. Het rondlopen, de winkels waar ik vaak kwam, mijn dagelijkse boodschappenrondje. Dat wat ik met plezier deed, al die tijd terwijl ik er woonde. (In verschillende gedaantes en omstandigheden, hihi.)

Ook vrienden in het écht zien mis ik. Want je overbrugt niet zomaar 11.500 kilometer. Met de technieken van tegenwoordig kun je uiteraard iedereen zien/spreken wanneer je maar wilt. Toch is het anders, want je kunt niet zomaar even langs. (Noch kunnen ze ‘even’ op bezoek komen.)

Of zoiets als museumdocent spelen in het Watermuseum. Gemiddeld had ik elke week wel een schoolgroep. En dat al ruim 10 jaar. Gezellig met de kinderen door het museum, met je collega’s geinen en de lachende gezichtjes. (Als ik weer in Nederland ben, rooster ik me natuurlijk gewoon weer in 😉)

Wat ik niet zo mis

Een van de dingen die ik niet zo mis laat zich makkelijk raden. De wisselvalligheid van het weer. Hoewel ik de winter bijvoorbeeld prachtig vind om te zien, is die gure wind en dergelijke niet zo voor mij weggelegd. Dat je op één dag soms wel drie verschillende outfits nodig hebt om je te kleden op het weer, bah. (Hier heb je eigenlijk maar 1 outfit nodig: korte broek, shirt en slippers)

Daarnaast mis ik het (nog) niet om een vast huis te hebben. Op dit moment dan toch. Een beetje rondtrekken van hot naar her past me wel. Maar dan wel in een relaxed tempo. (Elke dag een andere plek hoeft niet zo nodig, om de zoveel weken is beter.)

Gek genoeg mis ik mijn auto ook niet. Soms zou het wel handig zijn om er eentje te hebben, maar dat is dan wel héél soms. Maar het aspect wat ik vooral niet mis zijn de bijkomende kosten. De verzekering, belasting en uiteraard benzine. (Zeker met de huidige prijzen 🤣)

Suikerfeest in Indonesië

Ramadan is officieel afgelopen. Dit betekent tijd voor wat wij kennen als Suikerfeest. In het Indonesisch noemen ze het: Idul Fitri. Iets waar je toch zo’n hele maand naar uitkijkt. (Zeker als je het vastend doorbrengt.)

Wat ik zeker niet ga missen is de wekker die om 4 uur afgaat. Logisch dat die gaat, want je moet toch eten & drinken. Maar het breekt toch je slaap op. (Heb ik best voor hem over.)

Wat ik wel ga missen is het dubbele ontbijt dat ik de afgelopen maand had 😇 (Bijgaande foto: het laatste dubbele ontbijt.)

P.S.

We hadden een beetje ‘fotoluwe week’. De foto’s zijn dus van random andere momenten.

Voor nu een hele fijne week en tot de volgende maandag!

Leef mee en support

Alles gaat op aan eten! (Nee hoor, grapje.) We betalen ons eigen eten gewoon. Echter… Naturaliseren kost een hoop geld. (Administratief geneuzel, zeg maar.) Alle giften worden hier voor gebruikt.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *